İnsanlık âleminin sık sık alt üst oluşlarla yaşadığı, bazan epey mesafe alınmışken başa da dönülen beşeriyet devirlerini, Kabile/topluluk devri (yarı vahşi, yarı bedevi), Kölelik ve Esirlik devri,  Ücretli Çalışma ve Serbestiyet diye tasnif etmek, dikkatleri yoğunlaştırıcı bir başlangıç olacaktır. [1]
 
Bu maddelerin üçüncüsü olan serbestiyet döneminin, AB’nin de içinde bulunduğu hür dünya için gerçekleşiyor olmasına da bir işaret konulmalıdır.
 
AB, bir anlamda, Doğu ve Batı’nın gelişme dinamolarının farklı olduğu gerçeğinin, Batı açısından isbatıdır. Zira batı dünyası, kilise taassubunu kırabildiği, tahrif edilmiş dini kullanan ruhban sınıfının istibdadını aşabildiği ölçüde ilerleyebilmesine rağmen, Doğu (İslam dünyası) aksine, temel dinamiği olan dini değerlere ve bundan kaynaklanan ferdi ve sosyal ahlaka bağlılığı derecesinde dünyevi gelişmeyi yakalayabilmiştir. Tabii ki bu gelişme, Moğollar veya Haçlılar örneğinde olduğu gibi bir istila hegomonyası değil, rafine bir kültür ve medeniyet oluşturmanın heyecanı ve serencamıdır.[2]
 
Bugünkü Avrupa Medeniyetini tetikleyen unsurları kısaca şu başlıklar altında inceleyebiliriz:
 
1)   Nüfus kalabalıklığı sebebiyle insanların ziraatten uzaklaşarak sanat ve tekniğe yönelmeleri,
 
2)   Kan damarları sayılabilecek akarsuların bol ve nakliyata elverişli olması,