29 Mayıs 2010 Cumartesi 07:19
Sahne 1

Türkiye.  30’lu yıllar… “Halkçı” ve “ırkçı” paranoyanın Eğirdir Gölü kenarına sürgün ettiği bir adam. Said Nursî. Mevsim bahar. Göl kenarında çiçekler açmış. Havada kuş cıvıltıları. Kelebekler zarif ve sessiz bir raksta. Varlık taze bir dirilişe uyanıyor. Said Nursî, tüm siyasî kaygılardan uzakta dingin bir ruh haliyle bir ayeti tekrarlıyor. Müjdeler emiyor gölün, göğün mavisinden. Kara toprağın perdesini aralıyor… Kendisini-şimdilik-mahkûm edenleri, sonsuza kadar mahkûm edecek bir ayetin anlam ırmağında yıkıyor kalbini.

Öldükten sonra dirilmeye dair, bütün zamanların en canlı, en renkli, en zarif metni dökülmeye başlıyor dudaklarından: “Haşir Risalesi”

“Görünen”i “görünmeyen”e tanık ediyor. Haşir Risalesi, “dünyalık varoluş”un özündeki çelişkiyi ortaya çıkarıyor. Bu onulmaz çelişkinin çözümü olarak “büyük mahkeme”ye işaret ediyor. “Eğer hepsi bu”ysa, “sonrası” yoksa, anlamını kaybediyor varlık, tahammül edilmez bir çelişki yumağına dönüşüyor. Görünen bunca denge, bildiğimiz hesapları yırtıp atan bunca ince ayar, eğer zalim zalimliğiyle ölecekse, özensiz bir artığa dönüşüyor. Eğer mazlumun hakkı mazlumla birlikte toprağa girecekse, varoluş apaçık bir çarpıklığa dönüşüyor. Her canlıyı her an okşayan bunca merhamete tanıklık eden bu dünya, ezenin de ezilenin de, canilerin de masumların da toprak olarak eşitlendiği bir yere akıyorsa, boş yere var, boşa çalışıyor demektir.

Sözlükte olay, haber, söz, hikaye, anlatım gibi manalara gelen kıssa kelimesi1 tefsir ıstılahı olarak Allah'ın Kur'an-ı Kerim'den geçmiş ümmetler, peygamberler ve salih kullarla ilgili verdiği bilgi, hadise ve anlatımlar demektir.2 Ayet-i kerimede belirtildiği üzere Allah Hz. Peygambere ve onun şahsında ümmetine düşünülmesi ve ibret alınması için "bir takım kıssalar" anlatmıştır.3 Kur'an'da 25 dolayında peygamberin kıssasına atıfta bulunulmuş, bunların hayatlarından pasajlar aktarılmıştır.

Kur'an'daki kıssalarla ilgili geçmişte ve yakın dönemde bir kısım tartışmalar yapılmış, günümüzde de zaman zaman yapılmaya devam etmektedir. İlk dönemlerden itibaren yazılan tefsir usulü kitaplarında genel metodoloji içerisinde kıssaların nasıl ele alınması gerektiği üzerinde durulmuş, müfessirler telif ettikleri eserlerde bu usuller çerçevesinde yorumlar yapmışlardır. Bazı İslam alimleri ise peygamber kıssalarıyla ilgili müstakil eserler telif etmişlerdir. "Kısasü'l-enbiya" veya "Kasasü'l-enbiya" isimleriyle meşhur olan bu eserlerde muhtelif peygamberlerin kıssaları nakledilmiş, bunlardan çıkartılan dersler verilmeye çalışılmıştır.4