"Âfak bütün hande, cihan başka cihandır;/Bayram ne kadar hoş, ne kadar şetâretli zamandır!"
Bayram deyince hep eski bayramlar akla gelir. Eski bayramlarda tabi ki hemen hemen herkesin acı tatlı hatıraları olur. Bunları arada sırada yâd etmek lezzet verir. Hele bir de anlatanın anlatma kabiliyeti iyi ise, bayram şekeri gibi tat verir.
"Bayramda gelir yâda ne hoş hâtıralar ki:/Bin ömre verilmez, o kadar kadri girândır."
Merak etmeyin ben de eski bir hatıramı anlatmayacağım. Ne bileyim bayramlarda hayatımda öyle iz bırakacak kadar derinlikte bir olay olmadı. Yeni bir şeyler alınması için gözyaşı döktüğümü ya da yeni alınan bir giysiyi yastığımın başına koyarak uyuduğumu, sabah kalkınca da sevinçten dört köşe olduğumu hatırlamıyorum. Orta halli bir ailemiz vardı. Kimi zaman yeni giydik, kimi zaman idare ettik. Bundan şikayetçi de değilim. Beni benden daha iyi bilen ve düşünen Rabbime çok şükürler olsun.
Bayramların en güzel tarafı; herkesin bir araya gelmesi, küslüklerin ve dargınlıkların ortadan kalkmasıdır. Bu güzel havayı koklamak, barış ve huzur içerisinde olmak en güzel hediye hükmündedir bence. Başka hediyeye hâcet var mı?
Gönül ister ki, bu barış ve huzur, bütün insanlığa şâmil olsun. O da şu anda mümkün gözükmüyor. Dünyanın çeşitli yerlerinde yaşayan din kardeşlerimiz, deprem, savaş, kıtlık gibi musibetlerle musibet-zede olmuşlar. Bu kardeşlerimiz ne yazık ki, bizim gibi rahat değiller. Bayramın havasını koklayamayacaklar. Zor kış şartlarında, yokluk içerisinde, düşman bomba ve kurşunları altında, hayat mücadelesi vermeye devam edecekler.
Kutsal değer yoksunu, azgın eneli, firavunlaşmış menfaat-perest zalimlerin aç gözlülükleri yüzünden yeryüzü kana bulanmaktadır. Bu kan ve gözyaşları, umarım bir gün kendilerini boğar.
Bu nedenlerden dolayı içim hiç rahat olmadığı gibi bayramım da buruk geçecek. Bütün müminler, sıkıntıda olan kardeşlerine ihlasla dua etmelidir. Maddî ve manevî yapacağı yardımlarla acılarını bir nebze olsun dindirmelidir.
Mümin için gerçek bayram; akan kanlar durunca, gözyaşları dinince, zulmün kökü kazınınca, masumlar, muhtaçlar ve çocuklar gülünce olacaktır.
"Ferdâ-yı sükûn-perveridir sâl-i cidâlin./Nevmîd düşen kalbe ümîd-âver-i cândır." (Bayram, yıl boyunca yapılan mücadelelerin sükun bulduğu yarındır/Ümitsiz düşen kalbe ümit verici candır.)
Kaynak:
Mehmet Akif ERSOY, Bayram Şiiri, Safahat
