Evvela: Aslında dört işlemi bilmeyen ve matematik mantığı inkâr eden, hesap ilmini taşların ve odunların toplanmasından ibaret bilen birisine yüksek cebir derslerini anlatmak abestir. Fakat Kur’an’ın mucizeliğinin hatırı ve ehl-i imanın istikbali için beş nota yazmam gerekiyor; şöyle ki:
1) Kastamonu Lahikasında anlatılan; erkan-ı imaniyeyi ve Kuran’ı inkâr eden siyasi bir cemiyet ile her cümlesi için adeta Haza Kelamullah, dedirten bu tefsirim arasında ne münasebet var? Acaba böyle vahi vehimlerin ne kıymeti olabilir?
İslam Aleminin son iki yüz yılında gözlemlendiği gibi; o cemiyet, Müslümanların ilmi çalışmalarına karşı daima cahilleri tahrik edip “Din elden gidiyor“ sloganı ile Müslümanları geri ve cahil bıraktırmıştır. Ahmed kardeşim, dikkat etsin; bu cereyana alet olmasın. İlme ve tahkik mesleğine zarar vermesin.
2) Ahmed kardeşim, insanın biyolojik geçmişini, tarih ilmini, Antropolojiyi, Arkeolojiyi bilmiyor. Şahs-ı manevi ve şahs-ı ferdiyi birbirine karıştırıyor. Makam ve gerçek türbe farkını bilmiyor. Hadislerin siyak-sibakını ve hangi makamda zikredildiğini okumamış. Yanlış ve efsane söylentileri, ilmi hakikatlerden temyiz edemiyor. Artık ona nasıl cevap verilebilir ki! Evet, maalesef böyle bir durumda sükûttan başka çare yoktur.
3) Benim 35 yıllık ilmi hayatımın saatleri bile bellidir. Buna rağmen beni ihanetle itham etmesi, büyük bir vebal ve iftira değil midir? Siz düşünün! Kendisi de beni tanıyor. Artık iftira edeceğine; eğer tefsirimde yanlış varsa ve ilmi yetiyorsa ilmen o mucize nüktelerini çürütsün. Gücü yetmeyince çamur atmak yakışık almaz.
4) Medrese ehli olmak, yeni ilmi bir meseleyi hiç yazamaz, manasına nasıl geliyor? Eğer yazıyorsa onu ehl-i dalalet aldatmıştır, demek, nasıl bir mantıktır? Acaba 7000 Kur’an meselesini yeniden keşfeden Bediüzzaman medrese mezunu değil midir? Bugün Ahmed kardeşimin dediği gibi, o gün de medresede köhneleşmiş kafalar ona da, dünya düz değildir, dediği için “Said buye kafir” (Said dinden çıkmıştır!) demediler mi?
5) Son ve en önemlisi: Haşa! Peygamberlik müessesesini ve peygamberleri inkâr etmemişim. Vahiy hakikatini ispat ederek 124 bin peygamber gelmiştir, diye akide olarak inanıyorum.. Bu Yusuf Suresi ve benzeri tefsir çalışmalarımda dediğim sadece şudur:
“Vahiy âlem-i gaybın dilidir. Daha çok gaybi olan peygamberlerin şahs-ı manevisini ve zaman üstü olan mesajlarını anlatır. Kur’an da diğer semavi kitaplar gibi aynı hakikatleri anlatmakla beraber; kendisinin zikrettiği 28 şahs-ı manevinin hakikatlerinin Hz. Muhammed’de birleştiğini söyler. Yani vahiy o büyük şahsiyetlerin tarihi yönünü anlatmıyor. Fakat bu iki boyut birbirine karıştığı için ehl-i fen bu konuda itiraz ediyor. Biz de o itirazları cevaplamışız. Hepsi bu kadar!” Risale-i Nur özellikle Mehdi ve Deccal konusunda şahs-ı manevi üzerinde çok durmuştur. İşte bu evrensel hakikate hayal demek, ne büyük bir cehalet numunesi olduğunu artık siz ehl-i ilim düşünün..
