Risale Akademi

Üstad Bediüzzaman CHP’nin iktidar olduğu 1925-50 arasında hep sürgün ve esir muamelesi görmüştür.  DP iktidarı ile birlikte 1950 Temmuzunda çıkan umumi af kanunuyla Üstad da serbest kalmış ve izin almadan seyahatler yapmaya başlamıştır, ama polis ve asker takibatı hiçbir zaman sona ermemiştir, sürekli ensesinde olduklarını hissettirmişlerdir. Çoğu zaman önüne geçmişler, engellemeye çalışmışlar, CHP’liler ve DP içindeki CHP zihniyetliler tarafından DP’ye çeşitli vesilelerle şiddetli baskılar yapmışlardır.





Bediüzzaman artık hayatının son demlerini yaşadığının farkındadır. 2 Aralık 1959’dan itibaren veda seyahatlerine başlar. Emirdağ’dan Konya, Ankara ve İstanbul’a gidip geri döner. Bu seyahatler, gazetelerde manşetlerden verilir, köşe yazılarına konu olur. CHP’liler bu seyahatlerden çok telaşlanırlar.





Bu telaşlananlardan birisi de Kuva-yı Milliye komutanlığı, Hatay Cumhurbaşkanlığı ve birkaç dönem Hatay  Milletvekilliği yapan Tayfur Sökmen’dir. Milli Müdafaa Vekili Etem Menderes’e hitaben Bediüzzaman aleyhinde bir mektup yazmış ve ekinde de gazete küpürleri göndermiştir.






27 Mayıs 1960’ta ihtilal olmuş ve hükumet erkanı tutuklanmış, soruşturmaları yapılmış, evlerinde ve bürolarında aramalar yapılmıştır. Bu mektup ve ekleri de Ankara Kumandanlığı tarafından yapılan aramalarda Etem Menderes’e ait 191 numaralı çuvalın, 63 numaralı zarfından çıkmış ve soruşturma konusunu ilgilendirdiği için 10 No’lu Soruşturma Kurulu Başkanlığına gönderilmiştir. 







Bu mektupta Tayfur Sökmen, kendi halinde Kur’an ve iman hizmetinden başka bir şey düşünmeyen ve talebelerine sürekli müsbet hareketi ve asayişi muhafaza etmeleri konusunda tenbihatta bulunan Bediüzzaman’a çamur atmaktan çekinmemiştir. Ona “mürteci”, haksız yere suçlandığı ve beraat ettiği halde elli sene evvel oyun oynadığından bahisle hakikatlere gözünü kapatmış ve bir de; “Demokrat Partili arkadaşlarımız da iktidar ve kuvvet elimizdedir gafleti içindedirler ki, bu mürteci’ serbestçe seyahatler yapıyor, müridler, tarafdarlar kazanıyor. Allah göstermesin bu gibiler bir defa vaziyete hakim oldular mı ayırmaz hepimizin icabına bakar.” şeklindeki ifadeleriyle de korku salmaya kalkışmıştır.






Farklı cephelerde milli mücadelenin birer parçası olan ve vatan kurtaran bu insanların, vatan kurtulduktan sonra bu hale getirilmeleri ne kadar acı bir şey olsa gerektir. Nitekim Menderes Hükümetinin Milli Müdafaa Vekili ve Menderes’in can ciğer arkadaşı Etem Menderes'in, mahkemelerde Adnan Menderes aleyhine ifade vermiş olduğunu da ifade edilmektedir:






“Ethem Menderes Adnan Menderes'in çocukluktan beri birlikte olduğu bir insan. Siyaset hayatında da devam etti bu arkadaşlık. Ne var ki Ethem Menderes Yassıada'da vefa göstermedi Adnan Beye. Nazım Hikmet'in, arkadaşı Vala Nurettin için yazdığı bir şiiri örnek veririm bu durum için, "O adam sattı arkadaşını/sattı altın bir tepside kanlı kesik başını." Bu şiir Ethem Menderes'in Yassıada'da Adnan Menderes'e takındığı tavrın ifadesidir. Ancak bu şiir bu kadar sarih ifade edebilir vefasızlığı. Ethem Bey, Yassıada'da askerlerle birlikte, onlarla mutabık halinde anılarını yazmış, bu anıları maalesef Adnan Menderes'in aleyhinde kullanılmıştır. Kendisini kurtarmak için yaptı bunu. Pek işine de yaramadı Ethem Bey'in, kendisi de mahkum edildi. Adnan Bey yine de dargın değilmiş. İdam edilmeden önce, 'Kiminle görüşmek istersin"diye sorulunca,"Ethem Bey" demiş. Ethem Menderes ihaneti nedeniyle Yassıada'da tecrit edilmiş gibi kalabalık içinde yalnız yaşayan bir adamdı.” (yenisafak.com.tr/diziler/yassiada/yassiada06.html - 6 Oca 2004)





Tayfur Sökmenin mektubun Osmanlıca metnini ve çevirisini aynen aşağıda veriyoruz:

"TAYFUR SÖKMEN
Suadiye Cad., No: 405
İstanbul 10/12/1959

Muhterem Beyefendi
Çok ve mühim işleriniz arasında birkaç dakikanızı işgal etmeye beni sevk eden sebep müşterek dostumuz sayın Doktor Fazıl Beyle göndermek nezaketinde bulunduğunuz selam ve muhabbet-i âlînizle beraber irticaı tel’in edüp inkılaplara bağlılığımızı ta 26 sene evvel Antakya’da tanışdığımız günden beri yakinen bildiğimdir. Beyefendi merbuten takdim etdiğim birkaç parça yazı beni dehşet ve teessüre düşürmüşdür. Atatürk Türkiyesinde ve Atatürkün en çok sevip itimad etdiği sayın Bayar da devrinde Said-i Kürdî veya Nursi denen mürteci elli sene evvel oynadığı ve oynamakda ve mevcud inkılap kanunlarını hiçe sayan faaliyet göstermekdedir. Vaktiyle İttihad ve Terakki Cemiyeti hürriyeti korumak ve irticaa meydan vermemek içün  Manastır ve Serez’de ve Resne’de talim terbiye etdikleri Avcı taburlarını İstanbul’a getirüp kışlalara yerleşdirdikden sonra kuvvet elimizdedir irticaa baş kaldıramaz hülyasıyla erbab-ı taassuba müsamaha gösterdi. İrticaın öncüsü olan erbab-ı tassub da gösterilen müsamahadan faydalanarak Avcı taburlarının içine sokulup “Din elden gidiyor” teranesiyle o masum Avcı taburlarını zehirledikden sonra ve Avcı taburları Kayserili Hamdi Çavuşun; “İrticaı yalnız Avcı Taburları çıkarmışlardır. Bu hal ben başda olan hepimizin hafızalarımızda menkuşdur.” Bu hususda birkaç defa gazetelerde yazdım, konuşmalarımda mevzu-ı bahs etdim. Öyle tahmin ederim ki, Demokrat Partili arkadaşlarımız da iktidar ve kuvvet elimizdedir gafleti içindedirler ki, bu mürteci’ serbestçe seyahatler yapıyor, müridler, tarafdarlar kazanıyor. Allah göstermesin bu gibiler bir defa vaziyete hakim oldular mı ayırmaz hepimizin icabına bakar. Mamafih takdir ve hüküm … değerli arkadaşlarımızdır. Bu vesile ile hürmetlerimi arz erdim beyefendi.
Tayfur Sökmen”
(BCA. 010.09.325.1006.7.7)