Münazarat Ekseninde Milliyet Fikri ve Demokrasi Konferansı tebliğidir.
1.Bediuzzaman, Münazarat isimli eserini “Azametli Bahtsız Bir Kıt’anın, Şanlı Tali’siz Bir Devletin, Değerli Sahipsiz Bir Kavmin Reçetesi” olarak tanımlıyor. Bu tanımlama yapıldığı dönem ve günümüz açısından nasıl yorumlanabilir? Bediuzzaman’ın Münazarat’ı “Ekrad Reçetesi” olarak adlandırması, güncel bir Münazarat okumasının bize Kürt sorununun çözüm haritasını ihtiva ettiğini söyleme imkanı verir mi? Nasıl?

1. Merhum üstadın Münazarat’ı yazdığı zamanla, günümüzde “Kürt Sorunu” olarak nitelediğiniz zaman arasında çok büyük farklar var. Üstat için Kürt’lerin en büyük sorunu eğitim ve bundan kaynaklanan cehalet, işsizlik, ihtilaf ve geri kalmışlıktı. Daha doğrusu, medreselerde öğretilen geleneksel eğitimin ruhsuzluğu ve semeresizliği yanında modern mekteplerde verilen çağdaş eğitimden mahrumiyetleri idi. Geleneksel medrese eğitiminin genelde Osmanlı Müslüman toplumunun, özelde ise Kürtlerin sorunlarına çözüm üretemediğinin ve üretemeyeceğinin farkındaydı.  Bununla beraber, İstanbul’daki tecrübeleri, taklitçi bir çağdaş eğitimin de bu sorunları çözmeye yetmeyeceğini, dahası yeni sorunlar üreteceğini düşünüyordu. Geçen zaman bu ön görüyü haklı çıkarmıştır.