Münazarat Ekseninde Milliyet Fikri ve Demokrasi Konferansı tebliğidir.
Münazarat kelimesinin lügat manası; görüşler, fikirler, sohbetler, karşılıklı konuşmalardır. Hz. Bediüzzamanın (r.a) Münazarat Eseri; Sosyolojik, Siyasi, Psikolojik, Ekonomik, Kültürel, … Yani Maddi ve Manevi Birçok Hastalıklarımızın Reçetesidir.
Şöyle ki:
1- Doğruluğun, yalan söylememenin, sıdkın, imanın, ihlasın, sadakatin, sebatın, tesanüdün(dayanışmanın), muhabbetin, hamiyetin(gayretin),… bize her şeyden evvel lazım olduğunun reçetesi Münazarat’tır. (s. 249- 50) (s. 335)
2- İttihad-ı islamın/İttihad-ı Muhammedî’nin reçetesi Münazarat’tır. (Hakikat. Çekirdekleri. No. 2.) ( s. 267- 72) (s. 252 – 6)
3- Medreset’üz – Zehra’nın; “ittihada ve terakkiye(birleşmeye ve ilerlemeye)” vesile olacağının reçetesi Münazarat’tır. (s.300-19)
4- Muhabbetin, uhuvvetin, dayanışmanın, yardımlaşmanın, “tüm vatandaşlarımızla ve komşularımızla dost olmanın”… , reçetesi Münazarat’tır (s.277-82) (s.170 – 86) (s. 228-48)
5- Meşrutiyeti olgunlaştırmanın/demokratikleşmenin, reçetesi Münazarat’tır. (s. 44-133) ( s. 200-10)
6- Milli hâkimiyetin/Halkın yönetimde tek yetkili olmasının/meşrutiyetin/demokrasinin, … gerekliliğinin reçetesi Münazarat’tır (s. 54) (s.103-14) (s. 192- 3)
7- Milletin/halkın; meşrutiyetperver/”demokrasiye sahip çıkan” olması için meşrutiyetin güzelliğinin “yöneticilerce uygulamalarla” gösterilmesi gerektiğinin reçetesi Münazarat’tır. (s.46-47)
8- Meşrutiyeti/demokrasiyi çabuk getirebilmek için milletin/halkın faziletli(cemalli, kemalli, faydalı), marifetli(bilgili), hamiyetli(gayretli), … olması lazım geldiğinin reçetesi Münazarat’tır. (s. 69-72)
9- Meşrutiyete/Demokrasiye geçiş dönemindeki fenalıkların ve pis şeylerin geçici olduğunun Ve Demokrasinin kendisinden kaynaklanmadığının Ve Demokrasinin hataları en aza indirici olduğunun Ve Bu hususta cerbeze yapmamak gerektiğinin reçetesi Münazarat’tır. (s.176 - 81) (s.128-30) ( s. 92- 100)
10- O zaman için her ikiside yetersiz olsa bile; “meşruti ve dindar” olan Osmanlı devletinin;
(a) Meşrutiyetçiliğine din namına hücumun(Ve - Meşrutiyet/demokrasi küfürdür demenin) “İFRAT’TA”(aşırı giden, normalden fazla olan) olduğunun ve (b) Dindarlığına, dinsizlik namına hücum edenlerin (Ve -Bütün dindarlar mutaasıp, mürteci, mutlakiyetçi, istibdatçıdır.- diyenlerin) “TEFRİT’TE”(geride kalan, normalden az olan) olduğunun… Bu iki aşırı ucunda çok zararlı sonuçlar doğuracağının meşrutiyete /demokrasiye çok zararlar vereceklerinin reçetesi Münazarat’tır. (s.294-300) ve (c) Münazarat(Bediüzzaman Said Nursi) metodunun ise “VASAT’TA ”(müsbet harekette) olduğunun.
YANİ:
1- Meşruti ve Dindar hükümetin fenalıklarına su-i zan ve hücum etmemeye
2- Meşrutiyet nimetini şeriata tatbik etmeye
3- Şeriatı; Meşrutiyetle yüceltmeye
4- Ve Meşrutiyeti; Şeriat kuvvetiyle sürdürebilmeye
“çalışmanın” reçetesi Münazarat’tır. (s. 199- 204)
HAŞİYE: Bediüzzamanın bu metodu; Şeriata da, Meşrutiyete de, Osmanlıya da ve umum Müslümanlara da hizmet edecekti. Tüm halkımıza da; asayiş ve huzur sağlayacak bir formül idi. Maalesef anlaşılamadı uygulanamadı – Veya kader müsaade etmedi-. Felaketler arkası arkasına geldiler. Bundan ders almalıyız.
11- Çeşit çeşit “her sahada ve her seviyedeki” istibdatların mahiyetlerinin tanınmalarının ve tedavilerinin reçetesi Münazarat’tır (s. 50-7)
12- Dindar meşrutiyete/ dine taraftar demokrasiye çalışanlara muhalefet edenlere aldanmamak gerektiğinin reçetesi Münazarat’tır (s.49) (s. 116-27)
13- “Meşrutiyetin/Demokrasinin” başlatılabilmesi için Ve Başlangıcında “onun korunması için” yapılması gereken işlerin reçetesi Münazarat’tır (s.261-4)
14- “Anti – demokratlara” yanlış yere hüsn-ü zan etmemek Ve “Bunlara” aldanmamak gerektiğinin reçetesi Münazarat’tır (s. 118-23)
15- “Meşruti, dindar ve hamiyetli” hükümetlere ve devlet adamlarına mümkün mertebe hüsn-ü zan etmenin gerekliliğinin reçetesi Münazarat’tır. (s.195-212) (s. 326- 28)
16- Hürriyetin(özgürlüğün) yani: Allahtan başkasına kul olmamanın Ve Edeplendirme ve adalet kanunlarından başka hiç kimsenin kimseye tahakküm etmemesinin Ve Kendine de başkasına da zarar vermemek gerektiğinin reçetesi Münazarat’tır. (s.133-60)
17- Müslümanların “hakkıyla hür” Ve “Davalarını kesin delillerle anlatan” Ve “İslamiyeti hakkıyla yaşayan” bir halde olmaları halinde düşmanlarını “acilen, fikren ve kolaylıkla” mağlub edebileceklerinin reçetesi Münazarat’tır. (s.146-58) (s.69- 71)
18- Doğru İslamiyet, İslamiyet’e layık doğruluk, istikamet Ve hakiki hürriyet Müslümanlarca hakkıyla yaşanabilirse Müslümanlaşmanın hızla yayılacağının reçetesi münazarattır. (s. 204-11) (s. 133- 60)
19- Yeis’ten(ümitsizlikten) Ve Atalet zindanından(tembellikte) kurtulmanın reçetesi Münazarat’tır. (s.69-71) (s.158-59) (s.153-60) (s.328) (s.220-6) (s.319) (s.328-33)
20- Kanunlar karşısında herkesin eşit olması gerektiğinin reçetesi Münazarat’tır (s.160-64)
21- Şeyh’ül – İslamlık makamının(fetva eminliğinin) dört mezhepten kırk- elli muhakkik âlimden oluşturulması gerekliliğinin reçetesi Münazarat’tır (s. 193- 5)
22- İslam Âlimlerinin ve Müslümanların ihtilaflarının halledilmesinin reçetesi Münazarat’tır (s. 285-91) (s. 72 – 7)
23- Tarikatların/ -dini cemaatlerin- tasaffi ve terakki etmeleri gerektiğinin Ve Şeyhlerin /-İslami liderlerin- gerçek vazifelerinin reçetesi Münazarat’tır. (s.272-84)
24- Meşrutiyetçi/Demokratik yönetimlerin “maddi ve manevi” Birlik ve beraberliği Ve Asayişi ve dostluğu sağlayacağının reçetesi Münazarat’tır. (s.72-77) (s. 170- 6)
25- A – Milliyetimizin bir vucut’tur; ruhu İslamiyet, aklı Kur’an ve İman olduğunun
ve B – Meşrutiyetin/Hürriyetin; milliyeti göstereceğinin; bununda İslamiyeti tecelli ettireceğinin …
ve C – Hamiyet-i milliyenin(milleti için çalışmanın), müsbet milliyetin; dinini – dindaşlarını; vatanını- vatandaşlarını; dilini- dildaşlarını; tarihini- tarihdaşlarını; kültürünü- kültürdaşlarını, … “sevmenin” İslami hamiyete(İslami milliyete; dinini ve dindaşlarını sevmeye) bir Sadef(inci kabuğu), bir yardımcı, bir geçiş dönemi olacağının reçetesi Münazarat’tır. (s.237- 48) (s. 153 – 7)
26-Siyasetçileri ve havassı(seçkinleri, Âlimleri) etkili ve müsbet bir şekilde ikaz ve irşad etmenin reçetesi Münazarat’tır (s.318 - 20) (s. 46) (s.326 - 8) (s. 300 – 2)
27-Şeriatın o zamanki cahiliye devri hükümlerinde muaddil(adaletlileştiren), geçiş dönemini sağlayan bir özelliği olduğunun reçetesi Münazarat’tır. (s.291-94)
28- İhtiyarlaşmış ve zararlılaşmış “adetlerin” artık terk edilmeleri gerektiğinin, yani: nesh edilmelerinin lüzumunun reçetesi Münazarat’tır. (s.248)
29- Milletin/halkın düşünce, istek ve ihtiyaçlarına tercüman olmanın, yani milleti tanıtmanın reçetesi Münazarat’tır. (s.312-13)
30- İdarede ve işlerde işleyişin güzel olabilmesi için; tecrübeli, hamiyetli(çalışkan), vicdanlı, mütefekkir olan insanların yeterli sayıda olması gerektiğinin yani: bir nesl-i cedide ihtiyaç olduğunun reçetesi Münazarat’tır. (s. 95 – 6)
31- Bugün için ve istikbalde Asya’nın ve bütün kıtaların reçetesi Münazarat’tır.
32- Bugün için ve istikbalde Türkiye’nin ve bütün devletlerin reçetesi Münazarat’tır.
33- Bugün için ve istikbalde Nurcuların ve bütün cemaatlerin reçetesi Münazarat’tır.
34- Bugün için ve istikbalde Bir insanın ve bütün insanların reçetesi münazarattır.
HAŞİYE: Tam Münazarat Kitabının bütününü, Risale-i nur Külliyatının bir cüz’ü olarak görmek lazımdır. Münazarattaki her bir konuyu anlamaya çalışırken Münazaratın ve R. Nur Külliyatının bütünlüğü içerisinde değerlendirmek gereklidir. Her bir risalenin kendi sahasında riyaseti ve mürşitliği vardır diye düşünülmelidir.
Bir reçete “–uygun, benzer, örtüşen şartlar aynen mevcud ise-“ başka hastalara da başka zamanlarda da uygulanabilir.
Kur’an-ı Kerim, Sünnet-i Seniyye ve Risale-i Nur Külliyatı reçeteleri bu şekilde olan reçetelerin en kapsamlı en etkili ve en sahih olanlarıdır.
1955’te Hz. Bediüzzaman(r.a.) 45 yıllık Münazarat hakkında- yeniden ve haşiyelendirerek neşrederken- “…-Bu dersler şimdi Nur’un Şakirtleri’ne de bir ders olabilir diye kalbime ihtar edildi.” demiştir-. (s.244)
Hazret-i Bediüzzaman Said Nursi(r.a) bu konuda ayrıca Divan-ı Harb-i Örfi kitabında “On bir buçuk sualin” sonunda şöyle demiştir:
“Ey paşalar, zabitler! Bütün kuvvetimle derim ki:
Gazetelerde neşrettiğim umum makalatımdaki umum hakaikte nihayet derecede musırrım. Şayet zaman-ı mazi canibinden, asr-ı saadet mahkemesinden adaletname-i şeriatla davet olunsam; neşrettiğim hakaikı aynen ibraz edeceğim. Olsa olsa o zamanın ilcaatının modasına göre bir libas giydireceğim.
Şayet müstakbel tarafından üç yüz sene sonraki tenkidat-ı ukalâ mahkemesinden tarih celbnamesiyle celp olunsam, yine bu hakikatları tevessü' ve inbisat ile çatlayan bazı yerlerini yamalamakla beraber, taze olarak orada da göstereceğim.
Haşiye: Şimdi üstad Bediüzzaman bu kırk beş senedeki dehşetli mahkemelerinde aynen bu on bir buçuk cinayetlerini ve on bir buçuk suallerini o Divan-ı Harb-i Örfî'deki gibi tekrar etmiştir ve etmektedir. Nur Talebeleri namına Hüsrev”
Divan-ı Harb-i Örfi ( 44 )
Bu hakikatlar Kuran – ı Kerimden ve Sünnet – i Seniyye den alındığı için geçerliliğini kıyamete kadar koruyacaklardır; Lakin Risale-i Nur Külliyatını aşağıdaki üç şekilde “anlamak,yorumlamak ve tefsir etmek” yanlış olacaktır, geçersiz olacaktır, batıl olacaktır.
Şöyle ki:
a) Kuran-ı Kerime, Sünnet-i Seniyye ye, Risale-i Nur Külliyatı’nın bütünlüğüne alenen ters düşen bir şekilde anlamak ,
b) Sadık Nur talebelerinin icmaına ve halis meşveretlerine gerçekten aykırı yorumlamak,
c) Akl-ı Selim’ e, Hakiki Hikmet’e ve Sadık Fenlere hakikaten muhalif bir şekilde tefsir etmek “yanlıştır”.
Bu gibi dersleri ve reçeteleri dinlemeyen “her kademe ve her sahadaki” siyasiler ve insanlar zamanın dehşetli tokadını yemişlerdir veya yiyeceklerdir. Artık ibret almak zamanı gelmiştir. (s.319-320)
Ne mutlu bu dersleri ve reçeteleri, okuyup, müzakere edip, anlayıp, yaşayıp, uygulayıp, uygulatıp, neşretmeye çalışanlara…
