06 Aralık 2009 Pazar 07:58
Her gece iki gündüz; her yeis iki ümid arasındadır. Her darbe iki demokrasi; her zulüm iki masumiyet hali arasındadır. “Saadetten musibet; musibetten saadet çıkar” önermesi buna delildir.

İçimizdeki masumiyeti su-i istimal eden de yine içimizdeki barbar duygulardır. Sosyal hayatta ise içimizdeki itaatkâr vatandaşı kullanan, yine içimizdeki diktanın menhus ruhudur. “30. Söz: Ene ve Zerre Risalesi” ndeki konular bu iddiaları ispat eder. Sağını solunu fark edemeyen, neye düşman neye dost olacağını bilemeyen tefritte koşturan safdil ehl-i iman ise iki cerbezeci, karıştırıcı ve münafık güruh arasında sıkışıp kalmıştır.

Bunlardan biri Bediüzzaman’ın “Avrupa kâfir zalimleri” olarak nitelediği İkinci Avrupa’dır. Birinci Avrupa’yı temsil eden ve bugünkü AB’nin köklerini aldığı İsevi dininden uzaklaşıp insani değerleri tahrip eden, medeniyetleri yıkan, öldüren, kan döken ırkçı, cebbar ve mağrur ikinci Avrupa’dır.

17 Aralık 2009 Perşembe 06:05











Aynı fikirleri ve aynı duyguları paylaşıp bir topluluk oluşturan her cemaatte, cemiyette, dernek veya vakıfta; kısacası dini-dünyevi amaçlar güden her grupta –grubun özelliğine göre- her yaştan insan bulunur.

Bu gruplar kendi hizmetlerinde zaman zaman genç-yaşlı çatışması da yaşayabilirler.

Gençler hızlı karar verip hızlı bir şekilde uygulamaya geçmek isterlerken; yaşlılar daha geç karar verip uygulamaya geçilmede gecikme yaşatabilirler.

Gençlerin getirdiği bazı öneriler yaşı ileri olanlarca reddedilebilirken, yaşlıların verdiği önergeler ise gençler tarafından çağın gerisinde kalmış olarak nitelendirilebilir.

Bu tür gizli – açık çatışmalarda, çatışma yönetimi iyi sağlanırsa alınan kararlar ve bu kararların uygulanmasında daha sağlıklı sonuçlar elde edilebilir.

GİRİŞ

Sanayi Devrimiyle başlayan sancılı dönemlerin, insani değerlere meydan okuyan komünizmin çöküşüyle geride kaldığı ve geleceğin –göreceli- 130 yıllık döneminin, inanlık âlemi için yönetimde adalet, hukukta eşitlik, toplumda mutluluk kapılarının açılmasını getireceğini heyecanla bekliyoruz. Geçmiş asırların milletler ve dinler arasındaki çarpışmalarının, diyalog zemininde sevgi ve hoşgörü meclislerine dönüştüğü yüzyıla doğru adım adım yaklaşmaktayız. Küreselleşmenin yalnızca ekonomik boyutta değil, insani değerlerin hemen her boyutunda da etkin olduğu bir dönemin öncesindeyiz. İnsanın anlaşılması, insani değerlerin daha çok öne çıkması, sağlık, kalkınma, çevre bilinci ve demokrasinin toplumlar ve devletler düzeyinde gerçekleşmesi ve dünyanın bir “Mutluluk küresi” haline gelmesiyle, yüzyılımızı beşeriyet tarihinde “ikinci bir saadet asrı”nın başlangıcı olarak niteleyebiliriz.  

Söz konusu müjdelerin sahibi olan Bediüzzaman’a göre, birey odaklı sistem yaklaşımının sunduğu değerler; aslı İslam’ın olan, ancak değişik isimlerle global/evrensel değerler haline gelen fıtrat kanunlarından başkası değildir. Ona göre, “Mehasin-i medeniyet denilen emirler, şeriatın başka şekle çevrilmiş birer meselesidir.”(1) Bediüzzaman’a göre, heyecan yerine aklın; slogan yerine düşüncenin; duygusallık yerine akılcılığın ve her konusunu bilime tespit ettiren Kur’an hükümlerinin hâkim olacağı bir “yarın” olacak. Böylece bir çiftten üreyen ve farklı coğrafyalarda farklı isimler alarak türeyen insan nesli, yeniden aslına dönerek, aynı Allah’a inanan, ortak manevi değerleri olan bir dünya birliğine, evrensel birliğe yönelecektir.

Bediüzzaman’a göre suçlular topluma nasıl kazanılır?

(Suçluların geri dönüşümü)

 

GİRİŞ

 

Diyanet İşleri Başkanlığı (DİB) ile Adalet Bakanlığı bir protokol (31.03.2001) ile “cezaevlerinin ıslahhane olmasına” karar vermişlerdi. Bu protokol ile yapılmak istenen problemi kökünden çözmek değil elbette. Bu ne DİB’in, ne de Adalet Bakanlığının işi. Bu iki teşkilata düşen de bu kadar. Köklü çözümün adresi, nesillerin kaderini belirleyen Milli Eğitim Bakanlığıdır.

 

70’ li yıllarda öğrendiğimiz bir slogan, bizi hapishane kelimesi ile tanıştırmıştı: “Her okul bir hapishane kapatır.” Hatta okulların dış cephelerine halkın görmesi ve okullara sahip çıkması için yazılırdı bu slogan...