Acz ve acizlik nedir?
   

Acz, beceriksizlik, güçsüzlük, kuvvetsizlik demek. Acizlik ise, gücün bir işe yetmez olma halidir, bir zaaf belirtisidir. Kelime itibariyle bu olmakla küçük olsun, büyük olsun, yaratılmış olan her şeyde acizlik var olan bir olgudur. Yaratıcıya rağmen, insan dahil hiçbir varlık, yalnız ve yalnız kendi gücüne dayanarak istediği her konuda kendini kanıtlamak için bir güç denemesine girip sonuca ulaşamaz. Böyle bir güç denemesine zaten insanın dışında hiçbir varlık da girişmez. Bir geçek var ki, acizlik atomdan galaksilere kadar her varlıkta bir fizik kanunu gibi bütün zaman dilimlerinde geçerli bir kanundur.

Bilim, sanat ve kültür alanında bir eser yazmak, ciddi bir doluluk yanında hummalı bir çaba ister. Nice eserler yazılmış bu zamana kadar; ama onların birçoğu ya telif edildikleri zamanı aşıp günümüze kadar gelememiş ya kütüphanelerin tozlu raflarına da girememiş ya telif edilmesiyle birlikte tamamen unutulmuş ya da günümüze kadar gelmiş olsa da zamanın ihtiyacına merhem olamamıştır; çok azı günümüz yazarlarının eserlerine ışık ve kaynak olabilmiştir.

Kitap ya da eserin değeri, çoğunluğun ihtiyacına cevap vermesiyle ve bir de telif edildiği günden sonraki zamanlara uzanmasıyla ölçülür. Çok okunan, elden ele dolaşan bir kitap elbette ruhların üzerinde tesirini icra etmiş demektir.

Giriş-Özgürlüğe Genel Bir Bakış

Kendine üstünlük sağlayan farklılıklarla doğan insan, her şeyi emrinde hazır bulduğu bir ortamda, özgür bir şekilde kendini ifade etme, tanıtma ve çevresiyle diyalog kurma gibi bir misyon üstlenmiştir. Ama insan, doğuştan getirdiği bu özgürlüğünü, tek hakim gücün güvencesinde olduğunu unuttuğunda, dış faktörlerin baskısına yenik düşerek kaybetmiştir. Özgürlüğün kaybolduğu yerde misyonu aramak bir anlamda anlamsızdır. Oysaki özgürlüğün benliğe işlenmesi, misyonun özünü oluşturan Yaratıcıya kul olma şuuruna bağlıdır. Yaratıcısının koyduğu yasalara karşı kendini sorumlu bilen, artık başkalarının baskılarına, doğuştan getirdiği hakları kısıtlayıcı ve anlamsız arzularına boyun eğmeye kendini zorunlu görmez. Bu bağlamda, insanı doğuştan gerçek anlamda özgür kabul eden Bediüzzaman, evrenin