28 Ağustos 2009 Cuma 02:06
Demokratik açılımlarla ilgili müzakerelerin/ tartışmaların/ münakaşaların/ kavgaların tamamen gündemi tuttuğu bir sürecin içindeyiz.

Bu süreçte dünkü hatalarımızı, bugünkü durumumuzu ve yarın için gerekli olan demokratikleşme, insan hakları adımlarını beraberce ortaya koyup bütün farklılıklarımızı, çatışma alanı değil müzakere zemini olarak görmeliyiz. Bu bağlamda AB süreci ve bugüne kadarki ev ödevlerimiz ve bundan sonraki yapmamız gerekenler yeterince ışık tutmaktadır.

AB müktesebatında ilerleyişimizin ve imparatorluk kültürüne uygun yaklaşımlarımızın göstergeleri olan, son dönemlerin farklı, hatta uç denebilecek konu, gündem ve tartışmaları, 1908 İkinci Meşrutiyetten bu yana çözülememiş alanlardır. Demokratik açılım, cumhuriyetle paranteze alınıp, 100 yıl sonra açılan konuların hatırlanmasından başka bir şey değildir.  Artık gerçek demokratikleşme gündemlerimizle yüz yüzeyiz.

22 Ağustos 2009 Cumartesi 22:22

Hepimiz takdirin tecellileri ile yaşıyoruz. Hayatın sahibi Allah’tır. Çünkü Hayy O’dur. “Hayatı veren O’dur.”

Bazen istediğimizi yaşarız, kendimizi özne görme gafletine düşeriz. Sahipleniriz fiilimizi. Hâlbuki Fail-i Muhtar Allah’tır. Biz sadece isteriz, eğiliriz, yöneliriz, şartlara başvururuz. “O isterse ve hikmeti de iktiza ederse” kabul eder dualarımızı, ihtiyaçlarımızı ve arzularımızı.

Kaderin adaleti, bazen bizi haksızlığa maruz bırakır. Bir zalimin eliyle. Haliyle mazlum oluruz zalim karşısında. Masumiyetimiz, bir başka kusurun bedelini öder acımasızca imtihan olduğumuz demlerde ve dönemlerde.

Bazen de inayetin kolları altında korunurken daralırız. Bir yanlıştan, bir kısa gelecekten ve hazdan korunurcasına mağdur oluruz, mahcup ediliriz, dışlanırız, incitiliriz veya korkutuluruz, bir şiddete bir hiddete maruz kalırız.

Ömür sermayesi, kum saati gibi akıyor. Bunun tersi/dönüşümü, ölümle başlayan berzah ve  sonrası ikinci dirilişle/haşirle mümkün olacak. Zamanın tik tak tik tak döngüsünde, uyarıcı ve akıcı anın/an-ı seyyal halleri, bir gidişin, bir akışın, bir yolculuğun habercileri.

Ömür denizinden  nehir suları gibi  hızlı akıp  toprağa inen/giden kaynağımız. Ya filizlenmeye vesile olacak şekilde bir çekirdeğe ulaşacak ve meyve olmaya kadar giden yeni bir yolculuğuna dönüşecek ya da toprağın berrak ve temiz olmayan sularından tükenip gidecek. Bir şartla ki, ikisi de  sonuçlarının ödülünü veya cezasını alacak.

Biz bir çekirdek gibiyiz. Ya çürüyüp gideceğiz. Ya da toprağa düşüp potansiyelimizi feda edip, varlığımızdan vazgeçip bir ağacın başlangıcı olacağız. Tercih bizde. Cüz-i irade bunun için verilmiş.

Risale-i Nur’un yüzyılları saran sosyal projeksiyonlarını kısmen sıralamak istiyorum. Tamamı için daha uzun ve yoğun bir çalışma gereğini anlayışla karşılamanızı diliyorum: Özetle;

1-Risale-i Nur, Kur’an’idir ve hiçbir şahıs ve zümreye tahsis edilemez. Onu okuyanlar, inananlar ve yaşayanlar, derecesine göre dost, kardeş, talebe olarak tanımlanmıştır. Bu yüzyılda Kur’an’ın çağdaş izahını, farklılaşan şartları dikkate alarak analiz etmektedir. Tespitlerden  sonra çözüm öneren bir tefsirdir.

Referans değeri vardır. Dayanakları onu güçlü ve vazgeçilmez kılmıştır. Son 95 yılın en dikkat çekici ve etkisini gittikçe arttıran, her yaş ve seviyeye hitap eden İslami bir ekolün inşasıdır.

2-Sosyal hayata dair günümüzü dikkate alan bir yaklaşımı vardır. Mukteza-yı hale mutabık olma disiplinini verir. Yeni şartları, ortamları, gereklerini duruma ve muhataba göre değişen sonuçları, değişmez bir feraset ve prensiple ortaya koyar.